M.E.B. Viranşehir Eğitim Kampüsü Yarışma Projesi (2. Ödül)

  • Tip: Eğitim Yapısı
  • İşveren: Milli Eğitim Bakanlığı (Yarışma Projesi)
  • Yapı Toplam Alanı: 67.354 m²
  • Konum: Şanlıurfa / Türkiye
  • Proje Ekibi: M. Ebru Erdönmez, Burak Haznedar, F. Türköz Haznedar, Selim Ökem, Orkun Kasap, Necip Coşkun, Miray Temam

 

Yaşanabilir bir Öğrenim Çevresi

MEB Viranşehir Eğitim Kampüsü Tasarımı, gelişim ve öğrenmenin temelinde yer aldığı, karşılıklı iletişim ve etkileşim mekânları olarak kavranabilecek avlu ve sokak kurgusunun etrafında gelişmektedir. 

Örgün öğrenmeye konu olan mekânlar, birey olma serüvenini yaşayan öğrencinin, yaşamını daha mutlu ve rahat sürdürebilmesi için gereken donanımı edindiği yerlerdir. Bu donanımın içinde sadece öğrencinin edinmesi gereken kuramsal bilgi değil, sosyal çevresi ile geliştirdiği ilişkiler de yer almaktadır. Söz konusu sosyal ilişkilerin geliştirilebileceği mimari mekânlar, bir aradalığı mümkün kılacak kurgular olarak tasarım düşüncesinin temelini oluşturmuştur. Avlu ve sokak kurgusu mekânların yaratılmasında kullanılabilecek bir tasarım stratejisi sunmaktadır.

Ortak bir yaşam, ortak kullanım alanlarında yaşanan karşılaşmaların ürünüdür. Revaklarla gölgelenen geçiş mekânları ile ilişkilendirilmiş avluların merkezi bir meydan etrafında örgütlenmesinin kullanım alanlarının bir aradalığına hizmet edeceği öngörülen, birbiriyle komşu yarı-açık mekânlara olanak tanımaktadır. Yaşanabilir Öğrenim Çevresi tasarımına yön veren temalar meskûn olma, komşuluk, bir arada yaşam ve yaşanabilirlik temalarıdır. Farklılıkların kabul edildiği ve değer gördüğü bir arada yaşama kültürü, düşünsel çeşitliliğin teminatıdır ve yaratım yeri,  ortak yaşamın bir komşuluk ilişkisi içinde sürdüğü avlu, sokak ve meydanlardır.

Kentin genişleme alanı üzerinde yeni bir merkez olarak öngörülen bölgede yer alan tasarım alanı; kuzey ve doğusunda pazar alanı, batısında resmi kurumlar ve yükseköğrenim tesis alanları,  güneyinde ibadet alanı ve konut dışı kentsel çalışma alanları ile çevrelenmektedir. İleriye dönük yeni bir merkez oluşturacak bu yapılanmada, mevcut kent merkezi ile ilişkilerinin yoğunlaştırılması için toplu taşıma önerilmektedir.

Tasarım alanında topoğrafya, arazinin güneybatısında yer alan Ceylanpınar Caddesi’nden başlayarak kuzeydoğu sınırına doğru yükselen 5 metrelik bir kot farkına sahiptir. Topoğrafya tasarım düşüncesi içerisinde şöyle yorumlanmıştır: Ana dolaşım aksı, spor alanları, merkezi yönetim birimleri, sosyal merkez, kütüphane, yemekhane, sağlık merkezi gibi ortak kullanıma açık mekânları eğitim blokları ile bir meydan aracılığı ile ± 0,00 (+ 542,50) kotunda birbirine bağlamaktadır. Meydan; açık toplanma, tören gibi aktivitelere imkân verirken kuzey, doğu ve güney yönlerinde konumlanan üç eğitim bloğu bu meydan etrafında örgütlenmiştir. Eğitim blokları meydan kotunda ve + 4,00'de konumlanan saçak/sokak kotunda birbirleri ile bağlantılı olarak tasarlanmıştır.

Meydanı batı yönünde sınırlandıran ve ana girişle ilişkilendirilen kampus merkez yönetim birimleri ile bu birimlere hizmet eden sosyal merkez, konferans salonları yer almaktadır. Kreş, bilim müzesi, gözlem evi, planetaryum, kütüphane dışarıdan da kullanıma imkân verecek biçimde, meydanla dolaysız ilişki kurarak otoparklarla bağlantılı biçimde tasarlanmıştır. Kütüphane, yemekhane açık avlusu ve ibadet mekânları girişlerini meydandan alarak sosyal merkez kolunun devamında konumlanmıştır.

Tasarımda kontrol edilebilir mikro-klimaların oluşturulması hedeflenmiştir. Eğitim, güneşten yoksun olunan mevsimlerde gerçekleşen bir etkinlik olduğundan, eğitim bina tipinin gerek duyduğu güney yönlerine yönlenilmiştir. Eğitime ait bloklar, sosyal merkez, spor salonları kitleleri ve yurt kitlelerinin tanımladığı ara bir mekâna yerleştirilmiş ve eğitim mekânları avlular etrafında örgütlenmiştir. Avluların zemin katı ve kitleler arasındaki geçişler, revaklı geri çekilmelerin oluşturduğu gölgelikli mekânlardan ve saçak altlarından sağlanmaktadır.   Kampüs ana girişi niteliği ve ilk toplanma alanı olarak işlev gören mekân yarı geçirgen bir saçak altında toplanmıştır ve güneş kontrolü sağlanmıştır. Bina kabuğunun tasarımında güneş kontrolü hususunda cephe sisteminde doluluk ve boşluklar öngörülmüş, saydam yüzeyler cepheden geri çekilerek düzenlenmiştir.